Kastik katil aklın kadını köleleştirmesiyle açığa çıkan şiddet, sadece bedenlere yönelen bir saldırı değil, insanlığın belleğine, doğaya ve ortak yaşam gücümüze saplanmış paslı bir hançerdir.

Köleleşmenin dayatıldığı o andan itibaren yeryüzü savaşların, talanın, şiddetin, sınırların ve sınıfların arenasına çevrilmiştir. Bugün dört bir yanımızı saran savaşlar, derinleşen yoksulluk, doğanın can çekiştiği eko-kırım ve halkları nefessiz bırakan krizler ne kader ne de tesadüftür. Bütün bu yıkımların kaynağı, kadını mülkleştiren, emeğini görünmez kılan ve iradesini gasp eden ataerkil iktidar zihniyetidir. Savaş naraları atan militarist egemen sistem ve onun şiddet üreten kurumları zenginleşirken, bombalanan şehirlerin, açlığın ve yoksulluğun en ağır faturasını kadınlar ve çocuklar ödemektedir.

Çünkü kadının köleliği üzerine inşa edilmiş hiçbir uygarlık özgür olamaz; kadının zincirlerinden kurtulmadığı hiçbir toplum barışa kavuşamaz. Öyleyse bizim cevabımız da en az onun kadar örgütlü, bilinçli ve köklü olmak zorundadır.

Tarih Yas Yeri Değil, Öz Güç ve Özgür İradeyle Kadın Zamanıdır

25 Kasım, bir takvim yaprağı ya da çaresiz gözyaşlarıyla mırıldanılan bir anma olarak değerlendirilemez. Dominik’in çorak topraklarında Trujillo diktatörlüğüne boyun eğmeyen Mirabel Kardeşler’in –o ölümsüz Kelebeklerin– cellatların suratına çarptığı hakikat bugün hala tazedir: Faşizmin ve ataerkinin en çok korktuğu şey, kadının örgütlü iradesidir!

Onların katledilmesiyle söndürülmek istenen kıvılcım, bugün dünyanın sokaklarında harlanan bir özgürlük ateşine dönüşmüştür. Böylece Ölümsüz Kelebeklerin kanat çırpışları sınırları, kıtaları ve çağları aşmıştır. Tam da bu yüzden bizler Mirabel Kardeşler’i katleden ve onu kurban olarak gören zihniyete karşı direnişin, dayanışmanın ve özgür yaşam arayışının öncüleri olarak  selamlıyoruz ve  yas tutmuyoruz; onların bıraktığı kavgayı, toprağa düşen her bir kadının hesabını sorma bilinciyle kuşanıyoruz.

Bugün kadının özgür yaşam mücadelesi, saray yıllıklarının ya da  soyut teorilerin  çok ötesindedir.  Özgür yaşam kültürünü  Ana-Tanrıça’dan miras alan kadınlar direnişleriyle  dünyanın her köşesinde  ataerkil sisteme başkaldırmakta ve demokratik komünal yaşamı örgütlemektedir.

Doğu Kürdistan ve İran sokaklarında faşist molla rejiminin idam sehpalarına, işkencelerine ve karanlığına karşı saçlarını rüzgâra savuran kadınlar, bütün dünyaya yüzyılın en görkemli parolasını haykırmaktadır: “Jin, Jiyan, Azadî!” Bu üç kelime, sadece bir slogan değil; yaşamı yeniden kurmanın, devleti ve ataerkiyi temellerinden sarsmanın evrensel felsefesidir, kadının özgür yaşam türküsüdür.

Kabil sokaklarında Taliban’ın zifiri karanlığına karşı copların, namluların karşısında “Ekmek, İş, Özgürlük” diyerek bedenini siper eden Afgan kadınların onurlu yürüyüşü demokratîk komünal yaşamın adımlarıdır.

Bakınız; Latin Amerika’da “Ni Una Menos” (Bir Kişi Daha Eksilmeyeceğiz) diyerek meydanları yeşil ve mor fulyalarla inleten, beden politikalarına ve erkek şiddetine set çeken milyonlar örgütlü duruşun kendisidir.

coğrafyamızda katilleri cezasızlık zırhıyla ödüllendiren, kadın katliamına zemin sunan ve kadın haklarını görmezden gelen cinsiyetçi, milliyetçi ve militarist devletçi iktidar aklının politikalarına karşı kadınların direnişi; rant ve sermaye uğruna doğayı katleden kapitalist moderniteye karşı doğasını savunan kadınların mücadelesi, bu sisteme karşı bir duruş ve demokratik-ekolojik- kadın özgürlükçü bilincin dışa vurumudur.

Görünen o ki her yerden aynı hakikat yankılanıyor: Her gün kadını, doğayı, toplumu ve yaşamı yani bizleri katleden bir sistemi istemiyoruz; kurtuluş özgür, demokratik,eşit  ve kadın özgürlükçü bir yaşamdadır ve onu kuracak olan da bizleriz!

O halde kadına yönelik şiddete karşı çaremiz; erkek yargının kapılarında adalet dilenmek ya da  muktedirlerin lütfuna sığınmak değil tam olarak  özsavunmadır.

Özsavunmayı sadece fiziksel bir karşı koyuşla tanımlayamayız; özsavunma, kadınların yan yana gelerek mahallede şiddet gören bir kadının kapısını çalacak dayanışma ağını örmektir. Kendi aklını, kendi tarihini, kendi kimliğini bilmek, yaşamı zehirleyen eko-kırıma karşı zeytin ağacına, akarsuya, toprağa sarılmakdır. Şiddet üreten bu çürümüş sistemi köklerinden reddedip yerine demokratik, ekolojik ve kadın özgürlükçü yeni bir yaşamı inşa etmektir.

Bizim özsavunmamız, ‘ xwebûn’ ışığında özgür bilinçleri örmek ve örgütlenmemizdir!

Özgür Kadınla Özgür Topluma

Bizi korkuyla evlere hapsetmek, şiddetle terbiye etmek, yoksullukla teslim almak isteyen bu köhnemiş kastik katil düzen yıkılıyor. Yıkıldıkça daha çok saldırıyor, daha çok pervasızlaşıyor, savaşları daha çok kışkırtıyor. Çünkü biliyorlar: Kadın örgütlenirse , onların on beş bin yıllık sömürü sarayları yerle bir olur!

Artık tereddüt edecek tek bir saniyemiz yok. Gün, örgütlenme günüdür; 21. Yüzyılda özgür kadınla özgür topluma yürümenin zamanı; sokakları, meydanları, barikatları zılgıtlarımızla, isyanımızla, örgütlü gücümüzle doldurma günüdür.

Evlerden fabrikalara, cezaevlerinden üniversitelere kadar her alanı bir direniş kalesine, bir özgür yaşam okuluna çevirelim. Katledilenlerin öfkesini, yaşayanların örgütlü iradesine dönüştürelim.

Karanlık ne kadar koyu olursa olsun, kadınların yaktığı meşale sabahın müjdecisidir. Biz kazanacağız; çünkü biz yaşamın ta kendisiyiz!

Yaşasın 25 Kasım Uluslararası Mücadele ve Dayanışma Günümüz!
Bijî Berxwedana Jinan!
Jin, Jiyan, Azadî!

Derya Deniz

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir